Wilhelmina sfotografowana przez Edgara de Evię

Wilhelmina Cooper (ur. maj 1939, Królestwo holandii - zm. 1 marca 1980, Greenwich, Connecticut) - supermodelka, która zaczynała karierę w agencji Ford Models, a u szczytu sukcesu założyła w Nowym Jorku własną agencję Wilhelmina Models.

Jej holenderskie godność brzmiało Gertrude Behmenburg, w pracy używała pseudonimu Wilhelmina. Przeniosła się z rodziną do Chicago w 1954 roku, po pierwszych sukcesach w Paryżu. Stała się jedną z najsłynniejszych modelek lat 50. i 60. W czasie swojej kariery była na 255 okładkach czasopism, w tym 27 amerykańskiej edycji Vogue, co jest rekordem.

Miała 1.80 m wzrostu, proporcja 96-61-91, sarnie oczy, delikatne truchło policzkowe, w dużej mierze upięte ciemne włosy, design bardzo dobry, rasowy (wg tygodnika Time). Zarabiała $60-$75 na godzinę, $60,000-$70,000 na rok. Głodziła się, by mieć szczupłą sylwetkę, nie jadła niezupełnie guzik, dopiero co w środy miseczkę zupy pomidorowej, a w niedziele maleńki stek i jeden tost.

W 1965 roku wyszła za Bruce’a Coopera ze świata telewizji. W 1967 roku założyli agencję Wilhelmina Models, która lada dzień stała się jedyną poważną konkurencją na rzecz Ford Models. Mózgiem przedsięwzięcia był mąż.

Faye Dunaway zagrała Wilhelminę w filmie Gia (1998), jaki opowiada historię Gii Carangi, supermodelki odkrytej przez Cooper, ofiary AIDS.

Wilhelmina zmarła w wieku 40 lat na raka płuc. Mąż okazał się alkoholikiem, białogłowa nałogowo paliła papierosy.

Linki zewnętrzne

• Wilhelmina Models

Famke Janssen

Prawdziwe nazwisko
Famke Beumer Janssen

Data i obszar urodzenia
5 listopada 1965
Amsterdam,  Holandia

Profil w bazie IMDb

Famke Beumer Janssen (ur. 5 listopada 1965 roku w Amsterdamie) - holenderska aktorka i modelka.

W rodzinnym mieście pracowała w charakterze modelka, studiując równolegle ekonomię. W 1984 wyjechała do Nowego Jorku przerywając uczelnia. W tamtym miejscu pracowała na rzecz agencji Elite i studiowała literaturę angielską w Columbia University. Harold Guskin udzielał jej lekcji aktorstwa, a po przeprowadzce do Dola Angeles jej nauczycielem był Roy London.

Filmografia

• Star Trek: Następne pokolenie (Star Trek: The Next Generation 1987-1994) w charakterze Kamala (gościnnie)
• Melrose Place (1992-1999) jak Diane Adamson (gościnnie)
• Ojcowie i synowie (Fathers & Sons, 1992) jak Kyle Christian
• HBO First Look (1992) jak płeć piękna sama (gościnnie)
• Nietykalni (The Untouchables, 1993-1994) w charakterze Cleo (gościnnie)
• Bezlitosny 4 (Relentless IV: Ashes to Ashes, 1994) w charakterze Dr. Sara Lee Jaffee
• Modelka (Model by Day, 1994) jak Lady X
• Władca iluzji (Lord of Illusions, 1995) jak Dorothea Swann
• GoldenEye (1995) jak Xenia Onatopp
• GoldenEye: The Secret Files (1995) w charakterze płeć piękna sama
• In Search of James Bond with Jonathan Ross (1995) w charakterze Xenia Onatopp
• The Making of ‘Lord of Illusions’ (1995) w charakterze płeć słaba sama
• Dead Girl (1996) w charakterze Treasure
• Ally McBeal (1997-2002) w charakterze Jamie (gościnnie)
• Przeklęte ulice (City of Industry, 1997) jak Rachel Montana
• Hazardziści (Rounders, 1998) w charakterze Petra
• Złodziej prędkości (RPM, 1998) jak Claudia
• Śmiertelny rejs (Deep Rising, 1998) w charakterze Trillian
• Celebrity (1998) jak Bonnie
• Pętla (Snitch, 1998) w charakterze Katy
• Oni (The Faculty, 1998) jak Elizabeth Burke
• Fałszywa ofiara (The Gingerbread man, 1998) jak Leeanne
• Dom na Przeklętym Wzgórzu (House on Haunted Hill, 1999) jak Evelyn Stockard-Price
• X-Men (2000) jak Dr Jean Grey
• Oszustwo (Circus, 2000) jak Lily
• Miłość i seks (Love & Sex, 2000) w charakterze Kate Welles
• Zrobione! (Made, 2001) w charakterze Jessica
• Nikomu ani słowa (Don’t Say a Word, 2001) jak Aggie Conrad
• Ja, szpieg (I Spy, 2002) w charakterze Rachel
• Reel Comedy: I Spy (2002) jak płeć nadobna sama
• Best Ever Bond (2002) jak płeć piękna sama (niewymiona w czołówce, zdjęcia archiwalne)
• X-Men 2 (X2, 2003) jak Jean Grey
• X-Men Production Scrapbook (2003) w charakterze białogłowa sama
• X-Factor: The Look of ‘X-Men’ (2003) w charakterze płeć słaba sama
• Bez skazy (Nip/Tuck, 2003) w charakterze Ava Moore (gościnnie)
• The Uncanny Suspects (2003) jak płeć słaba sama
• The Second Uncanny Issue of X-Men! Making ‘X2′ (2003) w charakterze niewiasta sama
• Epitafium (Eulogy, 2004) w charakterze Judy
• Family of the Year (2004)
• Special Thanks to Roy London (2005) jak płeć piękna sama
• Siła strachu (Hide and Seek, 2005) jak Katherine
• The Four Saints (2005)
• Hide and Seek: Do You Want to Play? The Making of ‘Hide and Seek’ (2005) w charakterze pani sama
• Recepta na miłość (The Treatment, 2006) w charakterze Allegra
• Premiere Bond: Opening Nights (2006) jak płeć słaba sama (zdjęcia archiwalne)
• X-Men: Miniony bastion (X-Men: The Last Stand, 2006) w charakterze Jean Grey / Dark Phoenix
• Jak poróżnić 10 przykazań (The Ten 2007) jak Gretchen Reigert
• Winters (2007) w charakterze Christie Winters
• Pod prąd (Turn the River, 2007) w charakterze Kailey
• The Possibility of Fireflies (2008) jak Susanna Roma
• 100 Feet (2008) jak Byle jak Watson
• The Wackness (2008) jak Faworyta Squires
• Uprowadzona (Taken, 2008) w charakterze Lenore
• Kiddie Ride (2008)

p • d • e
Dziewczyny Bonda

Ursula Andress • Zena Marshall / Daniela Bianchi • Eunice Gayson / Dobre imię Blackman • Shirley Eaton / Claudine Auger • Luciana Paluzzi / Akiko Wakabayashi • Mie Hama / Diana Rigg • Angela Scoular / Jill St. John • Lana Wood / Jane Seymour • Madeline Smith / Britt Ekland • Carmen de Sautoy / Barbara Bęc • Caroline Munro / Lois Chilles • Corinne Clery / Carole Bouquet • Cassandra Harris / Maud Adams • Kristina Wayborn / Tanya Roberts • Grace Jones / Maryam d’Abo / Carey Lowell • Talisa Soto / Izabella Scorupco • Famke Janssen / Teri Hatcher • Michelle Yeoh / Sophie Marceau • Denise Richards / Halle Berry • Rosamund Pike / Eva Green • Caterina Murino / Olha Kurylenko • Gemma Arterton

Māori chief, late 18th century

Māori Moko in 1908

Moko (maorys. Tā moko, czyt. taa moko) - rutynowy maoryski tatuaż ciała i twarzy. Jeden z elementów tożsamości i dziedzictwa narodowego autochtonicznej ludności Nowej Zelandii.

Referencje

• Hiroa, Te Rangi (Sir Peter Buck)(1974). The Coming of the Maori. Second Edition. First Published 1949. Wellington:
• Jahnke, Robert and Huia Tomlins Jahnke, ‘The politics of Māori wygląd and design’, Pukenga Korero (Raumati (Summer) 2003), vol. 7, no. 1, pp. 5-31.
• King, M., and M. Friedlander, Moko: Māori Tattooing in the 20th Century, (1992) 2nd ed., Auckland: David Bateman.
• Robley, Major-General, Moko, or Māori Tattooing, (1896) digital edition from New Zealand Electronic Text Centre
• Nikora, Linda Waimarie, Mohi Rua and Ngahuia Te Awekotuku, ‘Wearing Moko: Māori Facial Marking in Today’s World’, in Nicholas Thomas, Anna Cole and Bronwen Douglas (eds.), Tattoo. Bodies, Art and Exchange in the Pacific and the West, London: Reacktion Books, pp. 191-204.
• Te Awekotuku, Ng., ‘More than Skin Deep’, in Elazar Barkan and Ronald Bush (eds.), Claiming the Stone: Naming the Bones: Cultural Property and the Negotiation of National and Ethnic Identity (2002) Dola Angeles: Getty Press, pp. 243-254.
• Te Awekotuku, Ng, ‘Tā Moko: Māori Tattoo’, Goldie, (1997) exhibition catalogue, Auckland: ACAG and David Bateman, pp. 108-114.

Zobacz też

• Mokomokai
• Haka

Linki zewnętrzne

• Ta Moko A website about Māori body art
• Ta Moko Another website about Māori body art
• Museum of New Zealand Te Kufa Tongarewa Online Resources on Moko
• Images relating to moko from the collection of the Museum of New Zealand Te Gęba Tongarewa
• Links from Māori arts site
• New Zealand Electronic Text Centre collection on Ta Moko, mokamokai, Horatio Robley and his art. A bibliography provides further links to other online resources.

Isawella Dara (grec. Ισαβέλλα Δάρα - Isabelle Darras, ur. 1978) - grecka modelka, Miss Europe w 1997.

Po zdobyciu tytułu Miss Hellas reprezentowała Grecję w finale Miss Europe w Kijowie w 1997 roku. Była czwartą Greczynką, która zdobyła tytuł Miss Europe.

Wygrała także helleński kres Elite Forma Look.

Olejak - to uniwersalnie używana miano odzieży wierzchniej impregnowanej parafiną, są to głównie kamizelki, kurtki, płaszcze, portki i kapelusze np: katana olejakowa, płaszcz olejakowy. Garderoba “olejakowa” ma osobliwy image i wydziela specyficzny tłusty głęboki fetor. (po ang. oilskin, kurta olejakowa - oilskin jacket)

Historia

Tradycja odzieży “olejakowej” sięga kilkuset lat. Żeglarze na całym świecie poczynając od Szkocji, Kanady, Australii i Nowej Zelandii potrzebowali odzieży wierzchniej zapewniającej ochronę zanim niebywale niekorzystnymi warunkami panującymi na morzach i oceanach.

Początkowo by zachowywać się poprzednio wciąż wiejącym, zimnym, silnym wiatrem natomiast wodą morską i deszczem zaczęto użyć do szycia płaszczy i pałatek materiału z płótna żagli nasączonego olejem lnianym. Wytworzona w ów wybieg strój była niesamowicie trwała ondulacja i ogromnie efektywnie chroniła swych właścicieli poprzednio deszczem i wiatrem. Owszem narodził się oryginał dzisiejszych “olejaków”.

W XIX w. płótno z żagli zastąpiono tkaniną z bawełny i z racji temu stały się lżejsze i trwalsze. Lada dzień “Olejaki” przyjęły się na całym świecie i nie właśnie wśród ludzi morza mimo to oraz wśród farmerów,Stockmanów i kowbojów.

Następny potężny wzrost technologiczny nastąpił w okresie międzywojennym jak to zastąpiono nasączanie materiałów olejem lnianym na impregnację wcieraną parafiną. Odwrócenie środka impregnującego sprawiła, iż kostium “olejakowa” stała się w wyższym stopniu oddychająca i nie żółkła z upływem czasu. Tworzywo stał się mniej pryncypialny i umożliwiał większą swobodne w poruszaniu się.

W czasie II wojny światowej płaszcze “olejakowe” były używane jak ochronne odzież wierzchnie na rzecz marynarzy alianckich łodzi podwodnych i statków. To z racji marynarzom płaszcze stały się wyjątkowo popularne wśród motocyklistów na całym świecie po II wojnie światowej. Mityczny He Guevara używał płaszcza olejakowego w czasie swojej słynnej podróży motocyklowej przez Amerykę Łacińską.

Dzisiejsza odzienie “olejakowa” zachowała schematyczny estetyka i później cechuje się doskonałą odpornością na wiatr i wysyp w pobliżu zachowaniu oddychalności materiału. W pobliżu produkcji nie używa się gdy kiedyś grubego płótna mimo to najwyższej jakości bawełnę.

Do produkcji markowej odzieży “olejakowej” wykorzystuje się najlepszą na świecie gęsto tkaną bawełnę egipską o najdłuższych i najmocniejszych włóknach. Fatałaszki olejakową produkują takie firmy gdy: Henri Lloyd, Barbour, Backhouse, Norsewear, Driza-Bone.

Linki przykładowych firm produkujących “olejaki”

• Henri Lloyd Anglia(en)
• Norsewear Nowa Zelandia(en)
• Backhouse Nowa Zelandia(en)
• Barbour Anglia-Szkocja(en)
• Jacaru Australia(en)
• Driza-Bone Australia(en)

Ivana Miličević (ur. 21 lipca 1974 w Sarajewie, Bośnia) - chorwacka aktorka i modelka.

Gdy miała pięć lat, jej ród wyemigrowała do USA. Wychowała się w stanie Michigan. Dzisiaj mieszka w Dola Angeles. Jest starszą siostrą znanego gitarzysty - Tomo Miličevića - członka grupy 30 Seconds to Mars.

Filmografia

• 2006 Potęga strachu (Running Scared) w charakterze Mila
• 2006 The Adventures of Beatle Boyine jak Friday Green
• 2006 The Plague w charakterze Jean Raynor
• 2006 Casino Royale jak Valenka
• 2005 Her Minor Thing w charakterze Zsa Zsa
• 2005 Jak w niebie (Just Like Heaven) jak Katrina
• 2005 Slipstream w charakterze Sarah
• 2004 Frankenstein w charakterze Erika
• 2003 Mail Odznaczenie Bride w charakterze Nina
• 2003 Do diabła z miłością (Down with Love) w charakterze Yvette
• 2003 To właśnie miłość (Love Actually) w charakterze Stacey, amerykańska dziewczyna
• 2003 Zapłata (Paycheck) w charakterze Maya-Rachel
• 2002 Impostor: Badanie na człowieczeństwo (Impostor) w charakterze Oblubienica z gangu
• 2002 Four Reasons jak Modelka
• 2001 Bez pamięci (Head Over Heels) jak Roxana
• 2001 Fenomen żonatego faceta (Mind of the Married Man, The) jak Missy
• 2001 Vanilla Sky w charakterze Emma
• 1999 Całując eldorado (Kiss the Sky) w charakterze Ilse
• 1999 Ta przebrzydła miłość (Love Stinks) w charakterze Amber
• 1998 Nekrolog (Postmortem) w charakterze Gwen Turner
• 1998 Crazy Six jak Anna
• 1998 Wojacy na odznaczenie (Army Show, The) w charakterze Lana Povac
• 1997 Dziecko diabła (Devil’s Child, The)
• 1998 Jerry Maguire w charakterze Former Girlfriend

Linki zewnętrzne

• Ivana Milicevic w bazie Sieć Movie Database (IMDb) (en)

Doutzen Kroes ur. 23 stycznia 1985 w Królestwo holandii ,holenderska modelka jedna z aniołków Victoria’s Secret

Była na okładkach takich czasopism kiedy Time, Vogue, Harper’s Bazaar, Numero.Brała wkład w kampaniach Gucci, Tommy Hilfiger, Escada, Dolce & Gabbana, Valentino, Versace. W lipcu 2007 r. znalazła sia na korona drzewa Forbes z zarobkami $1,5 milionów. W kwietniu 2005 wzniosła się na piatą pozycje z zarobkami $6 milionów. Od 2007 roku jeden z aniołków Victoria’s Secret

Ten paragraf dotyczy stylu w modzie. Zobacz podobnie: publikacja Naomi Klein.

No marka – krój w modzie, którego założeniem jest noszenie odzieży bez widocznego marka firmy producenta. Forma ów nie jest spętany z żadną subkulturą młodzieżową.

Historia

Początki kontestacji marki przypadły na lata dziewięćdziesiąte i polegały m. in. na noszeniu odzieży odwróconej na lewą stronę.

Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Paweł Piller: No Marka (r) (pl). .
2. ↑ 2,0 2,1 Barbara Samborska: Bezimienni (pl). .
3. ↑ Sroka, Magdalena, Andrzej Grabarczuk, ”"No marka” znaczy istotność”, Gazeta Wyborcza, 2/08/2007 (pl). 
4. ↑ Remigiusz Okraska: No Marka, No Klein (en). .
5. ↑ Naomi Klein, koncerny i zagarnianie przestrzeni publicznej (pl). .
6. ↑ Q Magazine - October 2000 - By Danny Eccleston (en). .

Olga Kurylenko

Prawdziwe nazwisko
Olga Kurylenko

Data i obszar urodzenia
14 listopada 1979
Berdiańsk,  ZSRR (Teraz  Ukraina)

Profil w bazie IMDb

Olha Kostiantyniwna Kurylenko ukr. Ольга Костянтинівна Куриленко (ur. 14 listopada 1979 w Berdiańsku) - ukraińska modelka i aktorka.

Od 2005 roku zabawa w filmach (głównie francuskich). Przełomem w jej karierze była ziemia orna w francuskim thrillerze Le Serpent z 2006 roku. W ostatnim czasie wystąpiła u boku amerykańskiego aktora Timothy’ego Olyphanta w filmie Hitman. Zagra również w kolejnej (22) części filmu o przygodach James’a Bonda, kto ukaże się na początku listopada 2008 i będzie nosił tytuł “007 Quantum of Solace”.

Filmografia

• L’ Annulaire (2005) jak Iris
• Le Serpent (2006) jak Sofia
• Zakochany Paryż (Paris, je t’aime, 2006) w charakterze Femme Fatale
• Hitman (2007) jak Nika
• Tyranny (2008) w charakterze Grymas Harud
• 007 Quantum of Solace (2008) w charakterze Camille

p • d • e
Dziewczyny Bonda

Ursula Andress • Zena Marshall / Daniela Bianchi • Eunice Gayson / Dobre imię Blackman • Shirley Eaton / Claudine Auger • Luciana Paluzzi / Akiko Wakabayashi • Mie Hama / Diana Rigg • Angela Scoular / Jill St. John • Lana Wood / Jane Seymour • Madeline Smith / Britt Ekland • Carmen de Sautoy / Barbara Trach • Caroline Munro / Lois Chilles • Corinne Clery / Carole Bouquet • Cassandra Harris / Maud Adams • Kristina Wayborn / Tanya Roberts • Grace Jones / Maryam d’Abo / Carey Lowell • Talisa Soto / Izabella Scorupco • Famke Janssen / Teri Hatcher • Michelle Yeoh / Sophie Marceau • Denise Richards / Halle Berry • Rosamund Pike / Eva Green • Caterina Murino / Olha Kurylenko • Gemma Arterton

Waris Dirie (ur. ok. 1965 roku w Somalii) to topmodelka i aktywistka ONZ (1997-2003) wbrew obrzezaniu kobiet, które sama przeszła w charakterze pięciolatka. Teraz ma narodowość austriackie.

Pochodzi z muzułmańskiej rodziny nomadów z klanu Darod. Jej opinia oznacza “nieurodzajny kwiecie”. Jej pingwin i duet kuzynki poległy z powodu tradycyjnego obrzezania. Uciekła z domu z powodu nakazu małżeństwa z 61-letnim mężczyzną. Przebywała u rodziny w Mogadiszu, a odtąd w domu wuja w Londynie. Pracowała w McDonald’s.

Odkryta przez fotografa, trafiła na okładkę kalendarza Pirelli. Reklamowała pachnidło Chanel.

Mieszka w Wiedniu z synem, którego ojcem jest jankeski wykonawca jazzowy. W 2004 roku zaatakował ją w domu portugalski admirator, w 2008 roku zniknęła na 3 dni w Brukseli. Zdaje się porwał ją taksówkarz.

Opublikowała trzy autobiograficzne książki:

• Kwiat pustyni (Desert Flower), 1998, ogólnoświatowy bestseller
• Córka nomadów (Desert Dawn), 2002
• Desert Children, 2005

Nagrody

• Afrika-Preis, 1999
• Corine (zadośćuczynienie literacka), 2002 zа „Córkę nomadów“
• Women’s World Award, 2004 - World Social Award
• Erzbischof-Oscar-Romero-Preis, 2004
• Prix des Générations, 2007